La Constitution Source Du Droit Administratif Dissertation Prodigal Summer Plot Summary Show My Homework Braesridge Edward P Jones Lost In The City Summary Essay Writing Competition 2014 Uk X Factor

Kartka z kalendarza #2: LUTY

 

Pamiętacie jak miesiąc temu rozpoczęliśmy nasz cykl Kartka z kalendarza? Mamy nadzieję, że styczeń Wam się spodobał. A teraz przyszedł czas na…luty! Również nie jest to wyjątkowo siatkarski miesiąc. Sezony ligowe trwają w pełni. Ciężko też szukać rozstrzygnięć w europejskich pucharach o tej porze. Do rozpoczęcia sezonu reprezentacyjnego też zostało jeszcze sporo czasu. A jednak w historii całej siatkówki pojawiło się kilka wydarzeń, które miały miejsce właśnie w drugim miesiącu całego roku. Zapraszamy więc do siatkarskiej podróży w przeszłość!

POCZĄTEK SIATKÓWKI

To właśnie luty jest miesiącem, w którym narodziła się nasza królewska dyscyplina. Miało to miejsce w roku 1895. Za jej twórcę uważany jest amerykański nauczyciel wychowania fizycznego katolickiej szkoły William G. Morgan. Jego zamiar był następujący – stworzyć grę zespołową, umożliwiającą rozgrywanie spotkań w hali, jak i na powietrzu. Połączył on ze sobą elementy koszykówki, tenisa, baseballa i piłki ręcznej, nazywając całość „mintonette”. 9 lutego tego roku w sali gimnastycznej w Massachusetts odbył się pierwszy, premierowy pokaz stworzonej przez niego gry. Dopiero po roku, gdy dyscyplina została zaprezentowana szerszemu gronu kibiców, przyjęto nazwę „volleyball”. Morgan wraz ze swoimi dwoma przyjaciółmi – dr Woodem oraz Lynchem sporządzili podstawowe zasady gry. W jego wersji boisko miało mieć wymiary 15 x 7.5 metra, natomiast siatka miała się znajdować na wysokości 1,98 metra. Gracz miał możliwość, podobnie jak w tenisie, oddać dwie próby serwisowe. W roku 1896 reguły te zostały opublikowane w czasopiśmie „Physical Education”. Stworzona dyscyplina charakteryzowała się dość jasnymi zasadami. Podczas gry mogły uczestniczyć dwa zespoły o dowolnej i nieograniczonej liczbie graczy, a mecze składały się z dziewięciu rund. W jednej rundzie drużyna mogła serwować trzy razy, natomiast zawodnik mógł raz powtórzyć nieudaną próbę zagrywki. Zanim doszło do przebicia piłki na drugą stronę, gracze mogli wykonać dowolną liczbę odbić. Punkt został zdobyty w momencie trafienia w siatkę drużyny przeciwnej, gdy piłka dotknęła boiska i nie przeszła nad siatką nad drugą stroną boiska jak również gdy piłka wylądowała poza boiskiem. Punkt mogła zdobyć drużyna, która wykonywała zagrywkę i jeśli to ona wygrała piłkę – zagrywała ponownie. Jeśli jednak piłkę wygrała przyjmująca drużyna – to ona zdobywała możliwość wykonania zagrywki, jednak bez zdobyczy punktowej. Warto wspomnieć, że nie było wtedy możliwości dokonywania zmian zawodników.


PIERWSZY MECZ REPREZENTACJI POLSKI

Jeśli mówimy o "narodzinach" siatkówki, warto również wspomnieć o historycznym meczu biało-czerwonych w tej dyscyplinie. W lutym 1948 roku, po raz pierwszy zebrała się reprezentacja Polski. Selekcjonerem był wówczas Romuald Wirszyłło. W tym miesiącu przyszedł również czas na pierwsze międzynarodowe spotkanie. W hali YMCA w Warszawie 28 lutego reprezentacja Polski spotkała się z Czechosłowacją, ulegając jej 2:3 (15:17, 15:11, 15:13, 4:15, 12:15).
Skład Polaków: Henryk Antczak, Bohdan Bartosiewicz, Juliusz Kijewski, Romuald Markowski, Leonard Michniewski, Czesław Plejewski.
Zawodnicy ezerwowi: Kazimierz Staniszewski, Jerzy Stroński, Wiktor Klein, Bohdan Bińkowski.


PIERWSZY ROZEGRANY PUCHAR POLSKI

W lutym 1932 roku kibice siatkówki mogli obserwować zmagania w pierwszej edycji Pucharu Polski. Był on również nazywany Zimowymi Mistrzostwami Polski. Udział w zawodach mogły brać drużyny zwycięskie w eliminacjach okręgowych. Uczestnicy zostali podzieleni na dwie grupy. Z każdej z nich do finału awans uzyskały po dwie drużyny. Cały turniej rozegrano na zasadzie „każdy z każdym”. Spotkania grupowe rozegrano 20 lutego 1932 roku.

Grupa 1:
Sokół Macierz Lwów – Gryf Toruń 1:0 
Sokół Macierz Lwów – AZS Warszawa 1:0
AZS Warszawa – Gryf Toruń 1:0

Grupa 2:
ŁKS Łódź – Strzelec Wilno 1:0
Cracovia – Strzelec Wilno 1:0
ŁKS Łódź – Cracovia 1:0

Do finału awansowały ekipy: TG Sokół Macierz Lwów, AZS Warszawa, ŁKS Łódź oraz Cracovia. Faza finałowa została rozegrana 21 lutego 1932 roku:
Sokół Macierz Lwów
– Cracovia 1:0
ŁKS Łódź – AZS Warszawa 1:0
Sokół Macierz Lwów – AZS Warszawa 1:0
Cracovia – ŁKS Łódź 1:0
Cracovia – AZS Warszawa 1:0
ŁKS Łódź – Sokół Macierz Lwów 1:0

Klasyfikacja medalowa:

1. ŁKS Łódź
2. Sokół Macierz Lwów 
3. Cracovia

4. AZS Warszawa
5. Strzelec Wilno
6. Gryf Toruń

Skład wygranej ekipy: Welnic, Chłodziński, Olczak, Ałaszewski, Krauze, Weigt


NOWI TRENERZY NA POKŁADZIE REPREZENTACJI POLSKI

Andrea Anastasi

Włoski szkoleniowiec objął posadę selekcjonera biało-czerwonych 3 lutego 2011 roku. Zanim jednak zaczął karierę trenerską, dał się poznać szerszej publiczności jako zawodnik. Jego grę mogliśmy obserwować na pozycji przyjmującego. Występował głównie we włoskich zespołach, takich jak: Pallavolo Prma, Panini Modena, Sisley Treviso czy też Giola del Colle. Odniósł również sukcesy na szczeblu reprezentacyjnym. We włoskiej kadrze rozegrał 141 spotkań. Może pochwalić się tytułem Mistrza Europy z 1989 roku oraz zdobyciem Mistrzostwa Świata w 1990 roku czy zwycięstwem w Lidze Światowej w tym samym roku. 3 lata później zdecydował się zakończyć karierę zawodniczą. Przyszedł czas na nowy rozdział, wobec czego postanowił zostać trenerem. Zanim stanowisko to objął w szeregach reprezentacji Polski, prowadził takie zespoły jak: Pallavolo Brescia, Montichiari, Piemonte Volley. Prowadził też drużyny narodowe. Razem z włoską kadrą odniósł znaczące sukcesy: Mistrzostwo Europy w 1999 roku, wicemistrzostwo Europy w 2001 roku, brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Sydney a także dwukrotne zdobycie złotego medalu w Lidze Światowej w 1999 i 2000 roku. Następnym jego przystankiem była Hiszpania. Z tą kadrą narodową również zdobył Mistrzostwo Europy w 2007 roku. Po tym sukcesie postanowił wrócić do swojej ojczyzny. Jednak tym razem ten czas nie obfitował w sukcesy. Po kilku nieudanych turniejach Anastasi wyraził chęć objęcia kadry narodowej Polski. Przyszedł 3 dzień lutego 2011 roku, kiedy to PZPS oficjalnie ogłosiło, że Włoch został wybrany trenerem naszej polskiej kadry narodowej. Choć decyzję ogłoszono na początku miesąca, dopiero 23 lutego doszło do podpisania kontraktu. Już pierwszy sezon Włocha obfitował w wiele powodów do radości. Najpierw brązowy medal Ligi Światowej, następnie medal z tego samego kruszcu w Mistrzostwach Europy, a na koniec srebro w Pucharze Świata i kwalifikacja do przyszłorocznych Igrzysk Olimpijskich. W 2012 roku zawodnicy Anastasiego po raz pierwszy w historii zwyciężyli w Lidze Światowej. W Igrzyskach Olimpijskich w Londynie Polacy dotarli do ćwierćfinału, w którym to przegrali 0:3 z Rosją. Był to zarazem pierwszy turniej pod wodzą włoskiego szkoleniowca, kiedy zawodnicy nie zdobyli żadnego medalu. Rok później Polacy całkowicie zawiedli w turnieju Ligi Światowej, zajmując odległe 11. miejsce i był to najgorszy występ w historii naszej kadry. Również podczas Mistrzostw Europy 2013 polscy zawodnicy zawiedli i nie prezentowali dawnej jakości gry. Podczas barażów o wejście do ćwierćfinału Polacy ulegli po tie-breaku Bułgarii. Z racji słabych wyników osiąganych przez zawodników, 24 października 2013 roku Anastasi został zwolniony z funkcji pierwszego trenera reprezentacji Polski. Nie był to jednak koniec przygody z polską siatkówką. W latach 2014 – 2019 Anastasi pełnił rolę trenera Trefla Gdańsk, z którym zdobył Puchar Polski 2015 oraz Wicemistrzostwo Polski 2015, natomiast w 2018 wraz ze swoimi zawodnikami mógł cieszyć się ze zdobycia Pucharu Polski. Aktualnie, od 2019 roku jest trenerem VERVY Warszawa ORLEN Paliwa.

Vital Heynen

Rok 2018 to kolejny doskonały czas w historii polskiej siatkówki. A wszystko zaczęło się 7 lutego. Wtedy bowiem na stanowisko trenera reprezentacji został wybrany belgijski szkoleniowiec Vital Heynen. Podobnie jak wcześniejszy opisywany trener, on również swoją przygodę z siatkówką rozpoczął jako zawodnik. Największe sukcesy odnosił z Noliko Maaseik, który zasilił w 1995 roku. Do swojego konta dopisał wówczas ośmiokrotnie mistrzostwo Belgii, siedem razy cieszył się ze zdobycia Pucharu Belgii i tyle samo Superpucharu Belgii. Dwukrotnie wystąpił w finale Pucharu Europy, a raz zdobył brązowy medal w tych zawodach. Ponadtwo, był brązowym medalistą Pucharu CEV oraz finalistą Superpucharu Europy. Karierę zawodniczą zakończył w 2005 roku, w wieku 36 lat. Bezpośrednio po tym zdecydował się zostać trenerem. Jego pierwszym samodzielnie prowadzonym zespołem był Noliko Maaseik, z którym podobnie jak podczas bycia zawodnikiem, święcił znaczące sukcesy. Przez 7 lat zdobył czterokrotnie mistrzostwo Belgii, pięciokrotnie tryumfował w Pucharze Belgii, 5 razy wznosił Superpuchar Belgii, a dwukrotnie cieszył się z medali Pucharu CEV (srebrny i brązowy). Pierwszą narodową kadrą prowadzoną prowadzoną przez Belga były Niemcy. Zastąpił na tym stanowisku Raula Lozano. Z naszymi zachodnimi sąsiadami zdobył on brązowy medal Mistrzostw Świata w 2014 roku. Jednocześnie w tym czasie trenował takie zespoły jak Ziraat Ankara, Transfer Bydgoszcz oraz Tours VB. Z tymi ostatnimi wywalczył Superpuchar Francji. Następnym przystankiem było niemieckie VfB Friedrichshafen. Ze swoim klubem wywalczył dwukrotnie: wicemistrzostwo Niemiec, Puchar Niemiec oraz Superpuchar Niemiec. W latach 2017-2018 prowadził również reprezentację Belgii. 7 lutego 2018 roku Belg został wybrany na szkoleniowca reprezentacji Polski. Nikt chyba nie spodziewał się wówczas, że pod jego skrzydłami odniosą tak znaczące sukcesy. Pierwszy z nich – zdobycie Mistrzostwa Świata 2018 podczas finałowego spotkania z Brazylią 30 września po bardzo pewnym zwycięstwie w trzech setach i tym samym historyczna obrona tytułu sprzed czterech lat. W listopadzie tego samego roku w Budapeszcie został wybrany najlepszym trenerem Europy CEV. Rok 2019 również obfitował w wielkie sukcesy. Polacy przywieźli wówczas medale z każdej imprezy: brąz w Lidze Narodów oraz Mistrzostwach Europy i srebrny medal podczas Pucharu Świata. Wywalczyli również awans na Igrzyska Olimpijskie. Jednocześnie Belg jest szkoleniowcem włoskiej ekipy Sir Safety Conad Perugia.


W STYCZNIU URODZILI SIĘ:

1 lutego:
1987 r. – Dymtro Teryomenko

2 lutego:
1983 r. – Maciej Pawliński
1991 r. – Mohamed Al Hachdadi

3 lutego:
1976 r. – Stephane Antiga
1989 r. – Łukasz Wiśniewski

4 lutego:
1989 r. – Mauricio Borges Silva

6 lutego:
1991 r. – Patryk Szczurek
1996 r. – Jose Ademar Santana

7 lutego:
1992 r. – Kamil Dembiec
1994 r. – Przemysław Stępień
1995 r. – Mateusz Zawalski

8 lutego:
1993 r. – Bartłomiej Grzechnik

9 lutego:
1952 r. – Julio Velasco
1985 r. – Marcin Możdżonek

10 lutego:
1987 r. – Jakub Jarosz
1994 r. – Ryan Sclater

11 lutego:
1993 r. – Jakub Nowosielski
1999 r. – Marcin Jaskuła

12 lutego:
1991 r. – Earvin N’Gapeth 
1993 r. – Jan Zimmermann

13 lutego:
1992 r.
– Nikola Jovović
1998 r. – Szymon Jakubiszak
1999 r. – Bartłomiej Zawalski 
2001 r. – Seweryn Lipiński

14 lutego:
1983 r. – Nikola Kovacević
1992 r. – Irfan Hamzagic
1996 r. – Marcin Kania

15 lutego:
1992 r. – Nicolas Le Goff

16 lutego:
1984 r. – Maciej Gorzkiewicz
1985 r. – Michał Kozłowski
1993 r. – Jakub Wachnik

17 lutego:
1972 r. – Lloy Ball
1994 r. – Konrad Buczek

18 lutego:
1997 r. – Patryk Niemiec

19 lutego:
1990 r. – Bartosz Krzysiek
1994 r. – Brett Walsh

20 lutego:
1995 r. – Piotr Badura
1997 r. – Kewin Sasak, Mateusz Kowalski

21 lutego:
1976 r. – Donald Suxho
1985 r. – Massimo Colaci
1989 r. – Łukasz Makowski
1992 r. – Romanas Shkulyavichus, Kleben Cebulj

22 lutego:
1965 r. – Roberto Santili
1982 r. – Christian Savani
1993 r. – Krzysztof Rejno 

23 lutego:
1988 r. – Michał Kubiak
1998 r. – Jakub Burnatowski

24 lutego:
1992 r. – Simone Anzani
2001 r. – Karol Urbanowicz 

25 lutego:
1993 r. – Gonzalo Quiroga
2002 r. – Jakub Sadkowski

26 lutego:
1945 r. – Aleksander Skiba
1988 r. – Blair Bank, Garrett Muagututia
1990 r. – Damian Schulz
1991 r. – Piotr Hain
1992 r. – Lazar Cirovic

27 lutego:
1971 r. – Andrzej Kowal
1985 r. – Dustin Schneider 
1991 r. – Otavio Pinto
1994 r. – Bartosz Filipiak 

28 lutego:
1998 r. – Barthelemy Chinenyeze
1999 r. – Sebastian Adamczyk 


ODESZLI W LUTYM:

6 lutego:
2015 r. – Dariusz Zborowski i Kamil Maj – młodzi zawodnicy Karpata Krosno

11 lutego:
2016 r. –  Kazimierz Binkowski – polski siatkarz, reprezentant Polski w 1950 roku

14 lutego:
2012 r. – Witold Charmo – sędzia i działacz siatkówki, komisarz PlusLigi

20 lutego:
2013 r. – Romuald Mazurek – polski siatkarz, reprezentant Polski i pracownik Urzędu Dozoru Technicznego 

27 lutego:
2011 r. – Tadeusz Mioduszewski – arbiter klasy międzynarodowej, były przewodniczący Wydziału Sędziowskiego PZPS

źródło: informacje własne
fot. Daria Jańczyk (VOLLEYWORLD / Daria Jańczyk Photography)

Komentarze
No votes yet.
Please wait...
Maciej Dziedzic

Maciej Dziedzic

Siatkówka towarzyszy mi już od 15 lat, radość sprawia mi zarówno gra z przyjaciółmi, jak i emocje przeżywane z trybun podczas meczów, na które staram się regularnie jeździć. Na codzień studiuję prawo, a w wolnych chwilach lubię pograć na pianinie oraz perkusji. Dołączenie do zespołu Volleyworld było świetną decyzją!